Ηρακλής ο πειρατής και Ηλέκτρα η πλανεύτρα.

Μια φορά και ένα καιρό, σε ένα μεγάλο ωκεανό ζούσε ένας πειρατής.
Μόνος του ήταν, μικρός ταξιδευτής και πλανευτής.
Για παρέα είχε ένα πρασινωπό παπαγάλο, μικρό και αδηφάγο.
Το καράβι του ήταν καφετί και είχε ένα μεγάλο άσπρο πανί.
Ταξίδευε όλη μέρα, την θάλασσα ήξερε πέρα ως πέρα.
Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει και το ψάρι του το καταφέρνει.
Ψαριά μεγάλη, ψαριά μικρή, το στομάχι του ποτέ δε λιμοκτονεί.
Πελαργοί και γλάροι μπαίνουν στο χορό, τρώνε κι αυτοί από το σωρό.
Μα δες εκεί κάπου μακρυά φαίνεται μια γυναίκα να κολυμπά.
Έχει μαλλιά χρυσαφιά και μια πανέμορφη θωριά.
Πλησιάζει και τι να δει;
Η γυναίκα είναι μισή. Δεν έχει πόδια μα έχει ουρά.
Του ψαριού μισή μορφή, του κοριτσιού άλλη μισή.
Μα τέτοια ομορφιά και τέτοια κάλλη δεν έχει ξαναδεί!

"Η Ηλέκτρα είμαι εγώ" του λέγει γλυκά γλύκα
και στα μάτια τον κοιτά.

"Ηρακλής εγώ, ο πειρατής" της απαντά και τα μάτια του από πάνω της δεν ξεκολλά.

Μα τύχη ήταν αυτή! Να γνωριστούν σ'αυτό το νησί και να ζήσουνε για πάντα πια μαζί!

φωτό: Ζωπίδης Λευτέρης