Όταν ήμουν στο μαιευτήριο μου έμαθαν πως δε μπορούμε να προγραμματίσουμε παρά μόνο για το παρόν και το άμεσο μέλλον.
Τώρα ζώντας με το βρέφος, νύχτα μέρα, ανακαλύπτω ένα σωρό θησαυρούς.
Πως δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, καλό ή κακό, μόνο πράξεις και οι συνεπειές τους.
Πως είναι πολύ λίγα αυτά που μπορώ να του διδάξω μπροστά σ´αυτά που έχει την ικανότητα να μάθει και μπροστά σ´αυτά που θα θελα να του διδάξω.
Πως είμαι εδώ για να το υπηρετώ καθώς θα μεγαλώνει και ποτέ να μην απαιτήσω να με υπηρετήσει το ίδιο.
Πως είναι συντροφιά μεγάλη, ισότιμη παρουσία, δεν είναι λιγότερο έξυπνη από μας, απλά αναπτύσσεται πλάι μας κ εμείς απλώς έχουμε το προβάδισμα κάποιων ετών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου